Benum başumdan furtuna ğeşmişdur yầni, muazzam yầni, bi gúń Tirabizondan kayiklan geluken, ayin batmasinda var idi bir saat daa. Bizle olur kipkirmizi kaptan var idi bizlan beraber bi tâne daa; hatdâ kaptan beni kada akli kesmezdi. Dedum ona ki:

"Hayde enelum Surmeneye, hava esecek, furtuna yapacak".

Dedumuzi dinlemedi. Bu sefer dişardan çikan dişarla ruzgari, daha Türkçesini ararsan, şey ruzgari derler onda efendum, keşişleme, dişarla rúzgarina keşişleme derler. Çıkan rúzgar bizi aşti açiğa efendum, oyle bi hava esti oyle bi hava esti ki, denizun üzeri sấfi boyle su, havadan kakdi, biz kalduk boyle ara yerlerine. Yấni ben oyle oldu ki, boğulmak gózúmun oğnina. Aldum bi kalon paltom varidi, sarildum paltoma.

Dedum:

"Bunlan baraba rahat enẽyim denizun dibine ki, hiç olmasa efendum, zağmet da çekmiyeyim."

Umudi hepten kestum o arada, biz ustinden eşşaya tam gelduk gelduk, tam Ofun üzerine açiktan bi deniz yapildi, bi deniz yardi, bizum koskocaman efendum, alti yedi tonluk kayiği baturdi. Bizi o arada.

Benum da var idi, para var idi baş altina kapali yere; hemen o paralari aldum, çekátlán baraba, boyle ağuzuma dişledum çekátun ucine, atladum denize. Yuzgeçlan baraber dişari çikmakda, tam çikdum dişariya o denizun solağani çekẽyi beni ğene açiğa, ileri ğeriye, ileriye ğeriye zorlan çıktım çay ağzina, oyle yatdum áşşã oriya.

Başladum:

"Boğuliyrum, boğuliyrum."