Anlatan: Niyazi Sekban, Merkez Çarşı Mahallesi

Hey! arkadaşlar, bir varlar, bir yoklar. Ula dinleyin b.. oli b..lar. Eski zaman içinde pire padişah iken, o zaman ben vezir idum ha, unutma! Gittum bi eve, buldum iki tufek; biri kırık mırık, birinun hiş çakma yok. Çakmaksuz tufel aldum; ayran ile doldurdum, yoğurt ile basturdum omuzuma asdum.

Geldum bi eve buldum iki tencere; biri kırık mırık birinin hiş dibi yoğ idi gavur oğlu gavurinun. O kirik tencereyi aldum ayran ile doldurdum yoğurt ile basturdu; ola arkamdaki hámenceye asdum. Hámence demek torba demktur. Hámenceye kodum, geldum bi yere ki, bakdum bi ova, ortasinda bóyúk bi ĝól, içinde iki órdek; biri canli manli, birinun hiş cani yok. Cansuz órdeğe atdum vurdum; ayran ile doldurdum, yoğurt ile basturdum. Geturdum o kirik tencereye pişidum, yedum karnumi doyurdum. Endum şehere, górdúm bi minare; zannettum oni kama, ula soktim oni belúme. bu delidu diye kulaûmdan tuttile attile beni timarāneye.

Bi varmiş bi yokmuşi bi padişağun kapisinda bi nar varmiş. Bu nari, her ģúń gelu bi div boğarmiş. bu ģúńi dedi bóyúk oğli:

- Baba, nol, kurban olayim sağa, ha buni ben bekleyeyim; eger gelduğu zaman ben oni vuramasam benum kellemu kes!

O da guvendi bóyúk oğlina; zannetti ki hesetten bu  bóyúk oğlum cessur bi adamdu, ne bilú ki yüreği selāńíktu. Verdi eline túfel múfel, gitti efendi bekliyecek. Bu dev geldi.

Efendi  bekleyecek. Bu dev geldi. Selāńík; yāni korkak. Ne bilu ki yurek bunun selāńík; korkican. Nerdi túfel múfel eline. Endi bağçeye bekleyi div geldi; efendi, o nara bi vurdi, bu kuyis ede ede babasinun yanina. Dedi ağa babasi:

"Noldi oğul?"

"Baba" dedi. "Sorma, oyle bi şeki" dedi. "Ağzindan púskúrten ateş beni yaksi, korktum ondan geldum buriya."

"Ben sağa demedum mi oğlum" dedi. "Sen bu işi beceremezsun."

Oldi irtesi sene, ortance eğli dedi;

"Ben" dedi. "Bekliycuğum oni, eger" dedi. "Baba ben bunivuramasam o zaman sen bağa isteduğuni..."