---

Aha size bir yalan

Pilihoz deresinden Memiş Dede'ye Holo Dede derlerdi. Holo Dede şakayla karişik çok yalan söylerdi. Şakayla yalani bir tutardi. Bütün köylü onun  bu huyunu bilirdi. Ona zaman zaman takilirlardi. Böyle bir günde Holo Dede baltasi omuzunda dağdan inerken ahaliyle karşilaşir. Selamlaştiktan sonra ahali Holo Dede'ye takililarr:

- Yahu Holo Dede, bize bi yalan söyle da,

Holo Dede, üzgün, bir o kadar da kizgin bir tavirla:

- Yahu ne deyi sunuz? Şimdi yalanun sirasi midur? Babam elmiştur duymadunuz mi? Birakun de eve gideyim.

Der ve yoluna hizli adimlarla devam eder. ahali bu durum karşisinda çok üzülür. Konu komşuya haber verir ve Holo Dede'nin evine giderler. Ahali eve gidince, gördükleri durum karşisinda şaşirilar. Holo dede, ateşliğin başinda babasina taze misir (hilça) pişirir bulurlar. Ahali duruma çok şaşirir; Holo Dedeye'de çok bozulur:

- Yahu Holo Dede, hane senun baban elmiş idi.

Holo Dede, muzip bir şekilde güler ve der ki:

- Siz benden yalan deme mi istememiş miydunuz? İşte, aha size yalan.

---

Hep Duami İsteyi

Potamyali İbrahim, bir bayram günü kemençesiyle köyün mezarliğina gider. Yakunlarina duasini okuduktan sonra başlar kemençe çalip söylemeye. Kemençe sesini duyan köylüler İbrahim'e kiizarlar.

- Ula İbrahim, delirdun mi? Mezarlukta kemençe çalunur mi? Günahtur da. Kes kemecneyi.

Diyince, İbrahim kizar ve karşilik verir:

- Hoş burada yatanlar hep dua mi isteyi, dua mi  isteyenler var, kemane mida. Dua mi isteyenlere dua ettum, kemane mi  isteyenlere de kemane çalayirum.

---

Kazitun Oni Benden

Bir süre sonra Potamyali Dede'nin bütün vücudu yanar ve başlar bağirmaya:

- Kazitun oni benden! Kazitun oni benden!

---

Potomyali Hoca

Kuraklik yapinca Potomyali Hoca'dan bir yağmur duasi yapmasi istenir.Potamyali Hoca bu istek karşisinda ahaliye:

- Yarin sabah namazini camiye kilalum, buradan Ayene dağina çikaruk yağmur duasini ederuk, diye uyarir.

Sabah namazinda ahali camiyi doldurur ve namazdan sonra yağmur duasina çikmak için dişari çikarlar.

Potomyali Hoca, bakar ki yağmur duasina gelmiş ahalinin hiçbirinde şemsiye yok, çok şaşirir , düşünür ve:

- Ey cemaat, biz yağmur duasina gideciyiduk. Şayet içimuzden Allah'un bir sevgili kulu olsada duasi kabul edilseydi yağmur yağacayidi. Göriyirum ki sizun hiçbirinuzda şemsiye yok. Demekki yağmur yağacağina  inanmayisunuz. Öyleyse dua mua yok herkes evine. Der ve ahaliyi kovar.

---

Kaynak:  Her Yönüyle Güneysu, Rize, Hakan Şeker Tavukçuoğlu, 1996