|
-Eyyâm-ı nahr'dan önce kurbanlığı bağlamak.
-Hayvana kurbanlık nişanı takmak,
işaretlendirmek.
-Kesilecek yere
güzellikle, eziyet vermeden götürmek.
-Yemek borusu, nefes borusu ve iki
şahdamarını kesmek ve keserken acele davranmak.
-Boğazlamayı enseden
değil boğazdan yapmak.
-Kendi kurbanını kendisi kesmek, kesemiyorsa
müslümana kestirmek. Ehl-i kitab'tan birine kestirmek mekruhtur.
-Hayvanı kıbleye karşı kesmek. Hayvan
kesilirken orada hazır bulunmak.
-Dua ile besmeleyi birbirinden ayırmak. Besmeleden önce veya sonra dua etmek, Besmele ile beraber dua etmek mekruhtur. -Kurban olacak hayvanın imkan ölçüsünde en semizi, en büyüğü olması.
-Eyyâm-ı nahr'ın ilk günü gündüzleyin kesmek.
-Kurban bıçağının çok keskin olması.
-Hayvanı kesildikten sonra soğumaya ve canın iyice çekilmeye bırakılması, soğumadan ve can çekilmeden önce yüzmek mekruhtur.
-Kurban sahibinin kurban etinden yemesi. Çünkü bu Allah'ın bir ziyafetidir.
-Etinden başkalarına vermek. -Kurban Bayramında kesilmek üzere satın alınmış olan hayvan kesilmez ve bayram günleri geçerse, hayvanın tasadduk edilmesi gerekir. Bu konuda zengin ve fakir aynı hükme tabidir. Zengin olan kişi ise kurbanlık alsın veya almasın kurban kesmediği takdirde kurbanın kıymetini tasadduk etmesi gerekir. Ertesi yıla bırakamaz.
-Ölüye kurban keseceğini
söyleyen
bir kimse,
kurbanını bayram günlerinde kesmesi ona vacib olur. Kaynak: Kurban, Saffet KÖSE, Şamil İslam Ansiklopedisi |
![]() |